Προσπαθώντας να γίνουμε "ομάδα"

Η δημιουργία ομάδων, ακόμη και στις μικρές τάξεις του δημοτικού, δείχνει να έχει πολύ καλά αποτελέσματα στη συμπεριφορά των παιδιών, στη συγκέντρωσή τους στο μάθημα, στην επίλυση συγκρούσεων και στο γενικότερο κλίμα της τάξης.

Στο μάθημα της κινητικής αγωγής δίνονται πολλές ευκαιρίες στα παιδιά να συνεργαστούν μέσα στο παιχνίδι. Δεν είναι σίγουρο όμως ότι γνωρίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα επιτύχουν αυτή τη συνεργασία. Πώς θα μοιράζονται, πώς θα επικοινωνούν, πώς θα αποφασίζουν, πώς θα λύνουν τις διαφορές τους. αλλά και πώς θα υποχωρούν για το καλό της ομάδας. 

Στην ανάρτηση αυτή κάνω μια προσπάθεια να καταγράψω κάποιες από τις δραστηριότητες που χρησιμοποιώ στο μάθημά μου και φαίνεται να έχουν αποτέλεσμα.

Αρχικά είναι καλό να γίνει μία συζήτηση ώστε να κατανοήσουν όλα τα παιδιά ότι μέσα στο πλαίσιο της ομάδας ο καθένας μπορεί να γίνει καλύτερος αλλά και η ομάδα μπορεί να επιτύχει περισσότερα. Ο καθένας έχει χαρίσματα που μπορεί να τα χρησιμοποιήσει για το καλό της ομάδας. Είναι σημαντικό να μπουν στη διαδικασία να σκεφτούν περιπτώσεις όπου η συνεργασία είναι απαραίτητη. Μέσα από το παιχνίδι ή τον αθλητισμό υπάρχουν πολλά παραδείγματα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε (πχ ομαδικά αθλήματα). Κάποιο κείμενο ή παραμύθι  ίσως να βοηθήσει τη συζήτηση.

Ο χωρισμός των ομάδων καλό είναι να γίνεται από τον εκπαιδευτικό με στόχο να δημιουργηθούν ομάδες που θα ωφελήσουν όλα τα παιδιά. Παραμένουν στις ίδιες ομάδες για περισσότερο από έναν μήνα, ώστε να γνωρίζονται τα μέλη καλύτερα, να δημιουργούν σχέσεις και να βρίσκουν τρόπους να συνεργάζονται.

Κανόνες λειτουργίας της ομάδας 

• καθόμαστε σε κύκλο για να συζητήσουμε ή να πάρουμε μία απόφαση
• ορίζουμε έναν αρχηγό σε κάθε μάθημα
• μιλάμε με τη σειρά (ένα μικρό αντικείμενο πχ μπαλάκι, μπορεί να βοηθήσει ώστε να παίρνει τον λόγο όποιος το κρατάει)
• ακούμε αυτόν που μιλάει
• ακούμε τις οδηγίες
• δουλεύουμε κρατώντας τον θόρυβο σε χαμηλό επίπεδο
• συνεργαζόμαστε

Μιλάμε με τη σειρά

Συνεργαζόμαστε σημαίνει: 

(αποτέλεσμα συζήτησης με τα παιδιά)

• Μοιραζόμαστε
• Όλοι λέμε τη γνώμη μας
• Υποχωρούμε όταν χρειάζεται
• Μιλάμε ευγενικά
• Βοηθάμε ο ένας τον άλλον
• Σκεφτόμαστε το καλό της ομάδας
• Δεν κατηγορούμε τους άλλους
• Έχουμε όλοι ευθύνη για ό,τι συμβαίνει
• Δεν τσακωνόμαστε
• Λύνουμε τις διαφωνίες με ηρεμία
• Συμμετέχουμε όλοι

 Δραστηριότητες γνωριμίας (ακόμη και παιδιά που είναι στο ίδιο τμήμα χρόνια μπορεί να μην γνωρίζονται πραγματικά μεταξύ τους)

• μοίρασμα σκέψεων, συναισθημάτων πχ "κάτι που με έκανε να χαμογελάσω"
• βρίσκουν κοινά στοιχεία πχ αγαπημένο χρώμα, φαγητό, άθλημα, κατοικίδιο ζώο...

 Παιχνίδια για το δέσιμο της ομάδας

Ομαδικοί αυτοσχεδιασμοί

• "Ακολουθώντας τον οδηγό": περπάτημα, τρέξιμο, χοροπήδημα μέσα στον χώρο σε σειρά ο ένας πίσω από τον άλλο ακολουθώντας η κάθε ομάδα τη δική της διαδρομή. Όλοι δοκιμάζουν να γίνουν οδηγοί.
• "Συγχρονισμένες αναπηδήσεις": εκτελούν αναπηδήσεις όλοι μαζί κρατημένοι χέρι χέρι
  

  

  Ακολουθώ τον ρυθμό της ομάδας μου

• "ο ρυθμός της ομάδας": μετακίνηση μέσα στον χώρο σε σειρά ακολουθώντας τον ρυθμό που δίνει ο οδηγός με το οργανάκι. Η κάθε ομάδα έχει διαφορετικό οργανάκι.
• "Ομαδικοί αυτοσχεδιασμοί": Ακούγοντας διάφορα μουσικά κομμάτια δημιουργούν τον δικό τους συνδυασμό κινήσεων ή μετακινήσεων στον χώρο  και μετά το παρουσιάζουν στις άλλες ομάδες.
• "Το μπαλόνι ψηλά": σε κύκλο καθισμένοι ή όρθιοι εκτελούν χτυπήματα ενός μπαλονιού ώστε να μείνει όσο το δυνατό περισσότερο στον αέρα ή να κρατηθεί μέσα σε περιορισμένο χώρο
• "Ομαδικό σχέδιο": σχηματισμό γραμμάτων ή αριθμών με σχοινάκια ή με τα σώματά τους
• "Ομαδικό σωματικό σχήμα με σκιά": αφού δημιουργήσουν ένα ομαδικό σχήμα με τα σώματά τους, σε χώρο που να μπορεί η σκιά να σχηματίζεται στο έδαφος, μπορούν να το σχεδιάσουν με κιμωλία. Ένα παιδί κάθε φορά "βγαίνει" από το σχήμα και σχεδιάζει.
• "Ομαδικό άλμα": εκτελούν άλμα διαδοχικά, ο καθένας από εκεί που τελείωσε ο προηγούμενος.

  

  Τα νησιά

• "Tα νησιά": Κάθε ομάδα έχει ένα νησί (ένα στρώμα) και αφού βγάλουν τα παπούτσια τους ανεβαίνουν επάνω και κινούνται, περπατούν, κάθονται και συζητάνε, ξαπλώνουν, έρχονται κοντά, νιώθουν οικειότητα
• "Τα igloo": Χωρίζουμε τον χώρο σε τέσσερα ίσα μέρη. Κάθε ομάδα έχει μέσα στον χώρο της ένα igloo  το οποίο προστατεύει και μία μπάλα με την οποία

  

  Τα "igloo"

  επιτίθεται στις αντίπαλες ομάδες. Το "igloo" δημιουργείται με 6 στεφάνια που ενώνονται μεταξύ τους με συγκεκριμένο τρόπο. Κάθε φορά που το igloo πέφτει, τα μέλη της ομάδας πρέπει να το ξαναστήσουν ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν το παιχνίδι.

  

  Ομαδική ζωγραφιά

• "Ομαδική ζωγραφιά": Το κάθε παιδί της ομάδας έχει έναν μαρκαδόρο διαφορετικού χρώματος. Με αυτόν θα προσθέσει  στη ζωγραφιά ό,τι χρειάζεται, ανάλογα με το σχέδιο που θα αποφασίσει  να φτιάξει η ομάδα πχ τον κορμό των δέντρων το παιδί με τον καφέ μαρκαδόρο, ενώ τα φύλλα το παιδί με τον πράσινο.
• "Η αγάπη είναι..." (τραγούδι): Κίνηση στον χώρο χωρίς να ακουμπούν ο ένας τον άλλον και όταν το τραγούδι λέει "δώστε όλοι μια αγκαλιά...", βρίσκουν τα μέλη της ομάδας τους και αγκαλιάζονται όλοι μαζί προσέχοντας να μην αφήσουν κάποιον απέξω.



Η αλυσίδα

• "Η αλυσίδα": Τα παιδιά, της κάθε ομάδας  σχηματίζουν κύκλο και κρατιούνται από τα χέρια (βοηθάει αντί να κρατιούνται να κρατάνε κάποιο μαντήλι ή μικρό σχοινί) και προσπαθούν να μπερδευτούν περνώντας κάτω ή πάνω από τα ενωμένα χέρια και μετά να ξεμπερδευτούν χωρίς να λύσουν τα χέρια. 

 "Τα ομαδικά παιχνίδια υπηρετούν μεγάλο ηθικό σκοπό: σε συνηθίζουν να υποτάξεις την ατομικότητά σου σε μια γενική ενέργεια. Να μη νιώθεις πως είσαι άτομο ανεξάρτητο, παρά μέλος μιας ομάδας. Να υπερασπίζεσαι όχι μονάχα την ατομική σου τιμή παρά ολόκληρη την τιμή της ομάδας όπου ανήκεις: σχολή, Πανεπιστήμιο, πόλη, έθνος. Έτσι, από σκαλοπάτι σε σκαλοπάτι, το παιχνίδι μπορεί να σε ανεβάσει στις πιο αψηλές κι αφιλόκερδες κορυφές της ενέργειας..." 

Ν. Καζαντζάκης

Τα "συν" της συγχώρησης

Στο πλαίσιο προγράμματος αγωγής υγείας που υλοποιείται στο σχολείο μας μαθαίνουμε (όλοι όσοι συμμετέχουμε και όχι μόνο τα παιδιά) να συνεργαζόμαστε, να συγχωρούμε, να δημιουργούμε ένα "ζεστό" κλίμα στην ομάδα μας μέσα στο οποίο μπορούμε να δούμε τα θετικά στοιχεία του καθενός μας καθώς και την ομορφιά γύρω μας.
Το πρόγραμμα  βασίζεται στο βιβλίο "Σύγκρουση και συνύπαρξη στο σχολείο και στην κοινότητα" της δρ. Πέλης Γαλίτη.

Μέσα από τις δραστηριότητες του βιβλίου εκπαιδευόμαστε τελικά να βλέπουμε "με άλλα μάτια".

Και κάπως έτσι μια ...μουτζούρα μπορεί να μετατραπεί σε ένα υπέροχο σχέδιο... αν βάλουμε φαντασία και χρώματα, όπως είπαν τα παιδιά.
" Η μουτζούρα είναι κάτι κακό που έχει συμβεί στη ζωή μας και τα χρώματα είναι η συγχώρηση που ομορφαίνει την ψυχή μας και μας κάνει να τη βλέπουμε αλλιώς." είπε η Μ.
"Η μουτζούρα μοιάζει με έναν άνθρωπο που δεν μας αρέσει, δεν τον συμπαθούμε, αλλά αν του βάλουμε λίγο χρώμα γίνεται ωραίος. Το χρώμα είναι η αγάπη!" είπε ο Α.

"Η αγάπη είναι ηλιαχτίδα, γαλαζοπράσινη ελπίδα...
η αγάπη είναι καραμέλα, φράουλα, μέντα και κανέλα...
η αγάπη είναι άστρα χρυσά καρφωμένα στα μαλλιά..." ακούσαμε στο τραγούδι της Ν. Κάντζου και συνεργαστήκαμε για να δημιουργήσουμε ομαδικές ζωγραφιές με πολλή φαντασία.

Διαβάζουμε την ιστορία του μικρού  μαθητή που τον κοροϊδεύουν οι συμμαθητές του αλλά εκείνος, ενώ αρχικά νιώθει θυμό, τελικά αποφασίζει να τους συγχωρήσει και να σταματήσει να έχει αρνητικά συναισθήματα απέναντί τους. Μαθαίνουμε έτσι πως η συγχώρηση είναι πράξη δύναμης αλλά και δώρο καλοσύνης, σεβασμού και γενναιοδωρίας προς τον άλλον. Δώρο που γυρίζει πολλαπλάσια σε εκείνον που το χαρίζει, προσφέροντάς του ψυχική ηρεμία και βελτιώνοντας τις σχέσεις με τους γύρω του.

 "Συν- χωρώ σημαίνει δίνω επιπλέον χώρο ή χωράμε μαζί ή βρίσκεις χώρο μέσα μου, στο μυαλό και στη σκέψη μου, έτσι ώστε αυτή να μπορέσει δηλαδή να χωρέσει κι άλλες απόψεις πέρα από τη δική μου."

Και δεν μένουμε μόνο στη θεωρία αλλά στις διαφωνίες μας προσπαθούμε πια να εστιάσουμε σε ό,τι μας ενώνει και όχι σε ό,τι μας χωρίζει. 

Ανοίγουμε χώρο για να μπει το φως στην καρδιά μας και να διώξει το σκοτάδι, να μπει στις σχέσεις μας και να τις ζεστάνει, να μπει στη ζωή μας και να την ομορφύνει! 




 

Παιχνίδια από απλά υλικά

Ένα κουτί από πίτσα, μαλλιά πλεξίματος που έχουν περισσέψει, χαρτόκουτα και ξυλάκια που στηρίζουμε τα φυτά είναι μερικά από τα υλικά που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να κατασκευάσουμε παιχνίδια και να διασκεδάσουμε με τα παιδιά μας στο σπίτι ή στο σχολείο.

 "Καρχαρίας με...ψαράκια"
Τα  παιδιά δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο παιχνίδι. Μπαίνουν στη σειρά και

κρατώντας στο χέρι από ένα ψαράκι, προσπαθούν να ταΐσουν τον καρχαρία κάνοντας ρίψη από κάτω με το ένα χέρι.
Ο πεινασμένος καρχαρίας είναι ένα κουτί πίτσας που σχεδιάστηκε, κόπηκε και ζωγραφίστηκε κατάλληλα.
Τα ψαράκια είναι pon pon που δημιουργήθηκαν με μαλλιά πλεξίματος. Υπάρχουν στο Youtube πολλά βιντεάκια  για να διαλέξει ο καθένας τον τρόπο που του ταιριάζει.


"Πάμε για ψάρεμα;"
Οι μικροί ψαράδες πήραν τα καλάμια τους και πάνε για ψάρεμα. Ένα παιχνίδι λεπτής κινητικότητας και υπομονής.

Τα ψαράκια είναι από χαρτόκουτο,  ζωγραφισμένα με ακρυλικά χρώματα και στο στόμα τους έχουν μία μικρή "θηλιά" από σύρμα πίπας.
Τα καλάμια ψαρέματος είναι ξυλάκια για τη στήριξη φυτών και στην άκρη τους το αγκίστρι δημιουργήθηκε με σύρμα πίπας.

Πάμε να παίξουμε;;;

"Κυρία, σαν λούνα παρκ έγινε η τάξη μας!"

 Μια βροχερή μέρα που δεν υπήρχε δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε την αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, μετατρέψαμε την τάξη σε λούνα παρκ όπως είπε η μικρή μου μαθήτρια.
Απλά υλικά, καλή διάθεση και κάναμε ένα ωραίο δημιουργικό μάθημα κινητικής αγωγής με στόχο να μάθουν τα παιδιά να μοιράζονται, να συνεργάζονται και φυσικά να διασκεδάζουν.
Δύο κανόνες ήταν πιο βασικοί: Να συνεργαστούμε με όποιον μας το ζητήσει και να κρατήσουμε τον θόρυβο σε χαμηλό επίπεδο.
Η αλήθεια είναι ότι τον δεύτερο τον παραβιάσαμε αρκετές φορές...αλλά τον πρώτο τον τηρήσαμε. Δημιουργήθηκαν μικρές ομαδούλες  και συνεργάστηκαν  για να παίξουν βόλεϊ  με τις φουσκωτές μπάλες παραλίας, να ψαρέψουν, να ταΐσουν με ψαράκια τον πεινασμένο καρχαρία, να φτιάξουν λέξεις με τα γράμματα και να κάνουν προσθέσεις με τους μικρούς αριθμούς ή να χτίσουν ψηλό πύργο.
Η δυνατότητα να επιλέξουν εκείνα το παιχνίδι που θα έπαιζαν τους έφτιαξε τη διάθεση και τα έκανε χαρούμενα. Με τέτοια διάθεση παρατήρησα ότι συνεργάζονταν χωρίς τσακωμούς ή διαφωνίες. Έκαναν υπομονή και δεν έκαναν παρατήρηση ο ένας στον άλλον, έδιναν τη σειρά τους σε κάποιον που δεν είχε παίξει, μοίραζαν τον χώρο ώστε όλοι να μπορούν να παίξουν.
Πόσο σημαντική είναι η ελευθερία της επιλογής... Σου δίνει χαρά και σε κάνει υπεύθυνο.

Εκπαιδευτικό υλικό για την εξοικείωση με την εικόνα και την ιδέα της αναπηρίας

Η Παγκόσμια ημέρα αφιερωμένη στα άτομα με αναπηρία (3/12) πλησιάζει για να μας θυμίσει τη σημασία της ενημέρωσης και της αφύπνισης όλων μας σε θέματα κοινωνικής αποδοχής και ισότητας. Το σχολείο έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει τη συνύπαρξη και συνεργασία παιδιών με και χωρίς αναπηρίες, την αναγνώριση των ιδιαιτεροτήτων τους, το σεβασμό στην αξία του καθενός και την άρση προκαταλήψεων. Ως εκπαιδευτικοί μπορούμε και πρέπει να βοηθήσουμε στη δημιουργία ενός  σχολείου για όλους. Ας ξεκινήσουμε με απλά πράγματα και τα παιδιά θα μας ανοίξουν άλλους δρόμους με τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους.
 Η ανάγνωση βιβλίων, η προβολή βίντεο ή ταινιών, οι βιωματικές δραστηριότητες και τα παιχνίδια βοηθούν στην καλλιέργεια ενσυναίσθησης και γίνονται αφορμή για εποικοδομητικές συζητήσεις και εικαστικές δημιουργίες.
Το υλικό που ακολουθεί συγκεντρώθηκε για να χρησιμοποιηθεί σε προγράμματα αγωγής υγείας που υλοποιούνται από το 2010 στο 3ο & 18ο Δημοτικό Σχολείο Γλυφάδας.

Κατάλογος βιβλίων

Κανόνες συμπεριφοράς στην καθημερινή επικοινωνία με άτομα με αναπηρία


Σύμβουλος για καλή επικοινωνία με άτομα με προβλήματα όρασης


Βίντεο, ταινίες, τραγούδια:



Προβλήματα όρασης 
Μικρές χαρές
Σκύλος οδηγός τυφλού

Κώφωση 

Εγώ κι εσύ μαζί στη νοηματική γλώσσα 

 
Κινητική αναπηρία 
Pet shop
Χορός ζευγαριού
Το Α δεν σημαίνει Αόρατοι
Το δώρο- Κινούμενα σχέδια
Άκουσέ με- Αληθινή ιστορία

 Σύνδρομο Down
Tim's Place

Άνοια
Τι είναι αυτό;

Αυτισμός
Πως νιώθει ένα παιδί με αυτισμό

Τραγούδια
Αερικά και φίλοι διαφορετικοί
Όπου υπάρχει αγάπη

Μια ιστορία για τη μοναδικότητα και την αξία του καθενός
Το ραγισμένο δοχείο


Παιχνίδια- Δραστηριότητες

• "Παντομίμα" Το γνωστό παιχνίδι χωρίς υλικά ή το επιτραπέζιο «στο κεφάλι το ‘χω»

• "Ο Άκης και ο Τάκης" Δύο μαθητές με κλειστά μάτια (με μαντήλι ή μάσκα) στέκονται στις κορυφές ενός τραπεζιού. Ο ένας  προσπαθεί να πιάσει τον άλλο ενώ κινούνται και οι δύο ακουμπώντας το τραπέζι. Ο κυνηγός προσπαθεί να αφουγκραστεί πού είναι ο άλλος παίχτης και εκείνος προσπαθεί να τον αποφύγει, ενώ κινείται γύρω από το τραπέζι, κάτω ή πάνω σ’ αυτό. Είναι ένα πολύ διασκεδαστικό παιχνίδι, που το χαίρονται αυτοί που συμμετέχουν αλλά και οι θεατές, οι οποίοι πρέπει να κάνουν απόλυτη ησυχία. (από το βιβλίο «Παιχνίδια ψυχοκινητικής αγωγής» εκδ.Πατάκη)

• "Τυφλόμυγα". Το γνωστό παιχνίδι, όπου ένας στο κέντρο κλείνει τα μάτια του και οι άλλοι κινούνται γύρω του. Όποιον πιάσει προσπαθεί να βρει ποιος είναι…

• «Βρες τον φίλο σου» Παραλλαγή τυφλόμυγας. Ένα παιδί κλείνει τα μάτια του και τα υπόλοιπα μπαίνουν στη σειρά μπροστά του. Διαλέγουμε ένα παιδί και προσπαθεί να το ανακαλύψει  ψηλαφώντας.

• "Οδηγός τυφλού"  Τους δείχνουμε πώς βοηθάμε έναν τυφλό (βλ. παραπάνω) γίνονται ζευγάρια και ο ένας κλείνει τα μάτια με μάσκα και ο άλλος τον οδηγεί. Μπορούμε να φτιάξουμε διαδρομή με δύσκολα περάσματα.

• "Βόλεϊ καθιστών" Με ένα σχοινί χωρίζουμε τον χώρο και καθισμένοι κάτω παίζουμε με πάσες πάνω από το σχοινί. Πιο εύκολα παίζεται ακόμη και με μικρά παιδιά με μπάλα φουσκωτή παραλίας.

• "Σουτ στη μπασκέτα, ρίψη μπάλας ή ακοντίου" από καθιστή θέση

• "Δεμένα δάχτυλα με χαρτοταινία" (μοιάζει λίγο με τη δυσκολία που έχουν τα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση) Μπορούμε να παίξουμε jenga, να προσπαθήσουμε να αντιγράψουμε ένα κείμενο από τον πίνακα ενώ έχουμε το κεφάλι μας συνεχώς γερμένο στο πλάι ή να ζωγραφίσουμε.

• "Χαλασμένο τηλέφωνο με γράμματα ή αριθμούς στην πλάτη" Ο ένας πίσω από τον άλλον σε δύο ομάδες. Ο τελευταίος «γράφει» με το δάχτυλο στην πλάτη του μπροστινού του ένα γράμμα ή έναν αριθμό και εκείνος στον μπροστινό του μέχρι να φτάσει στον πρώτο ο οποίος το φωνάζει. Η ομάδα που θα το βρει σωστά κερδίζει έναν πόντο και συνεχίζουμε.

• "Κουταλοδρομίες" Με το κουταλάκι στο στόμα και ένα μπαλάκι πάνω που δεν πρέπει να πέσει, και τα χέρια πίσω, χωρισμένοι σε ομάδες σαν σκυταλοδρομία.  

• "Παιχνίδι αφής" Βάζουμε ένα αντικείμενο μέσα σε ένα σακούλι και βάζοντας το χέρι μέσα, προσπαθούν να βρουν τι είναι.

• "Ζεστό - Κρύο" Κλείνουμε τα μάτια ενός παιδιού με μαντήλι, του δίνουμε ένα μπαστουνάκι, βάζουμε κάπου ένα αντικείμενο και το καθοδηγούμε με την φωνή μας να το ακουμπήσει με το μπαστουνάκι. Όταν απομακρύνεται φωνάζουμε "κρύο" όταν πλησιάζει φωνάζουμε "ζεστό" ή ό,τι άλλο συνεννοηθούμε να τους λέμε. (κοντά, μακρυά, δεξιά, αριστερά για να είναι πιο εύκολο)

•  "Κάτσε-σήκω με σταυρωμένα χέρια" Χορεύουν και όταν σταματήσει η μουσική, "δένουν" τα χέρια τους πίσω και πρέπει να κάτσουν στο πάτωμα και να σηκωθούν. 

• Καταγραφή της προσβασιμότητας κατά τη διαδρομή από το σπίτι στο σχολείο.

• Δημιουργία αφισών για την ευαισθητοποίηση της σχολικής κοινότητας σε θέματα σχετικά με τα άτομα με αναπηρία

• "Ζωγραφική με το στόμα"  

• "Δεμένοι με σχοινί" Δημιουργούμε μία διαδρομή με εμπόδια (με κώνους για ζικ ζακ, με τραπέζι στο οποίο πρέπει να περάσουν από κάτω κλπ)  Χωρίζουμε τους μαθητές σε ομάδες των 5-6 ατόμων και τους ζητάμε να κρατάνε όλοι ένα σχοινί. Δύο από τα μέλη της ομάδας έχουν κάποια «αναπηρία». Ο ένας έχει τα μάτια κλειστά και ο άλλος έχει το ένα χέρι του δεμένο, ώστε να μη μπορεί να το χρησιμοποιήσει. Στόχος της ομάδας είναι να περάσει όσο το δυνατό πιο γρήγορα τη διαδρομή. Τα παιδιά θα πρέπει να σκεφτούν σε ποια θέση θα βάλουν τα άτομα με αναπηρία ώστε να μπορούν να τα βοηθάνε. 

Βιβλία με δραστηριότητες και παιχνίδια:

• Krowatschek, D. (2009). Παιχνίδια ψυχοκινητικής αγωγής, για μικρά και μεγάλα παιδιά. Αθήνα: Πατάκη

• Καρατζόλας, Ν. κ.α. (2006). Βιωματικές Δραστηριότητες, Ομαδικής και Προσωπικής Ανάπτυξης. Θεσσαλονίκη: Μηδέν 010 Δέκα

• Τριλίβα, Σ. (2008). Ούτε καλύτερος, ούτε χειρότερος, απλά διαφορετικός! Αθήνα:GUTENBERG

• Χατζηχρήστου, Χ. (2011). Κοινωνική     και Συναισθηματική Αγωγή στο Σχολείο: Σχολείο και μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Αθήνα: Τυπωθήτω

• Χολέβα, Ν. (2010). Εσύ όπως κι εγώ- Εξερευνώντας τη διαφορετικότητα μέσα από το θέατρο.  Πανελλήνιο Δίκτυο για το θέατρο και την εκπαίδευση. 

Συνεργασίες με φορείς:

•  Σ.Κ.Ε.Π. (Σύνδεσμος Κοινωνικής Ευθύνης για Παιδιά και νέους) https://www.skep.gr/
• Μουσείο Αφής http://www.tactualmuseum.gr/html/educ.htm
• Ειδικά Σχολεία της περιοχής
  

Με την ευχή σε λίγα χρόνια να μην χρειάζεται να συζητάμε για τα αυτονόητα!

Ματίνα Κρουσταλάκη

Εκπ/κός Φυσικής Αγωγής

3ο Δ. Σχ. Γλυφάδας